Józef Augustyn SJ - książki autora w audioteka.pl Jaką rolę odgrywa wychowanie seksualne w dojrzewaniu do ludzkiej miłości? Jaki jest związek seksualności z duchowością?
Czy ludzka seksualność sprzeciwia się moralności chrześcijańskiej?
Dlaczego niektóre systemy psychologiczne lekceważą fundamentalne wartości duchowe i ludzkie?
Co stanowi kryterium dojrzałej seksualności?
Konferencje przynoszą odpowiedź na te i wiele innych pytań.
]]> ]]> Rozważania trzeciego tygodnia utwierdzają odprawiających rekolekcje w pragnieniu pełnego zjednoczenia z Jezusem i naśladowania Go także w tym, co dla człowieka najtrudniejsze:
"w znoszeniu wszelkich krzywd i wszelkiej zniewagi i wszelkiego ubóstwa, jeśli tylko najświętszy Majestat zechce mię wybrać i przyjąć do takiego rodzaju i stanu życia" (św. Ignacy Loyola).
"Niech szkoła Ćwiczeń duchownych będzie skutecznym środkiem przeciwko złu współczesnego człowieka, który uwikłany w ludzką zmienność żyje poza sobą zajęty zbytnio rzeczami zewnętrznymi. Niech Ćwiczenia będą kuźnią nowych ludzi, autentycznych chrześcijan, oddanych apostołów. Jest to życzenie, które zawierzam wstawiennictwu Matki Najświętszej, najpełniej oddanej kontemplacji, Mądrej Mistrzyni ćwiczeń duchownych" (Jan Paweł II).
]]> Dzięki ewangelicznej kontemplacji ziemskie życie Jezusa staje się dla nich sakramentem, który umożliwia im poznanie tajemnicy samego Boga. Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca (J 14, 9) - powie Jezus.
Patrząc na człowieczeństwo Chrystusa oczami ciała, rekolektanci poznają Jego Bóstwo oczami duszy. Całe życie Jezusa, które kontemplują, mówi im o nieskończonej miłości Boga do człowieka i jednocześnie zaprasza ich do udzielenia hojnej odpowiedzi. To pełnia Bóstwa, która jest w Chrystusie, dogłębnie uświęca każde Jego słowo, każdy czyn, każdy gest. Cała ludzka rzeczywistość doznaje w Jezusie uświęcenia. Dlatego też wszystko, co opisują Ewangelie, stanowi dla nas pouczenie o tym, kim my także jesteśmy, kim mamy się stawać i jak mamy żyć.
Dla tych, którzy nie dokonali jeszcze wyboru stanu życia, rozważania drugiego tygodnia Ćwiczeń duchownych mogą być wielką pomocą w rozeznaniu i wyborze ich powołania. Dla osób zaś, które dokonały już wyboru stanu życia, kontemplacje drugiego tygodnia prowadzą do reformy życia oraz do pogłębienia i ożywienia wiary.
"Niech szkoła Ćwiczeń duchownych będzie skutecznym środkiem przeciwko złu współczesnego człowieka, który uwikłany w ludzką zmienność żyje poza sobą zajęty zbytnio rzeczami zewnętrznymi. Niech Ćwiczenia będą kuźnią nowych ludzi, autentycznych chrześcijan, oddanych apostołów. Jest to życzenie, które zawierzam wstawiennictwu Matki Najświętszej, najpełniej oddanej kontemplacji, Mądrej Mistrzyni ćwiczeń duchownych" (Jan Paweł II).
]]> Ćwiczenia duchowne św. Ignacego Loyoli (1491-1556) już od ponad czterech wieków wpisują się w niezwykle twórczy sposób w historię Kościoła. Nieprzypadkowo św. Ignacy Loyola został uznany patronem rekolekcji i ćwiczeń duchowych; nieprzypadkowo też papież Pius XI w encyklice Mens nostra (O coraz usilniejszym rozpowszechnianiu praktyki ćwiczeń duchowych) określił książeczkę Ćwiczeń jako "najmędrszy i jedynie powszechny kodeks praw potrzebny do kierowania dusz na drodze zbawienia i doskonałości".
Rozważania pierwszego tygodnia, oparte na Ćwiczeniach duchownych św. Ignacego Loyoli, dają pełniejsze poznanie samego siebie. Jest to dzisiaj tym ważniejsze, że człowiek współczesny wskutek nastawienia na to, co widzialne i doczesne, nie umie wchodzić w siebie, by poznać swą prawdziwą wielkość i rzeczywistą nędzę.
Rekolekcje ignacjańskie pierwszego tygodnia pomagają rekolektantowi dojrzeć głębię grzechu i jego niszczącą siłę, która zakłóca wszystkie najważniejsze odniesienia: do Boga, do bliźnich i do siebie samego. Wchodząc zaś w siebie, odkrywa swoje nieuświadomione, często sprzeczne motywy swego postępowania, niszczące go namiętności i zranienia. Czyni to jednak w tym celu, aby z całym swym brzemieniem przyjść po przebaczenie i uzdrowienie do Chrystusa ukrzyżowanego, albowiem w Jego ranach jest nasze uzdrowienie (Iz 53, 5).
O. Józef Augustyn SJ w swoich rozważaniach, zamiast łatwych i chwytliwych rad i wskazówek, daje rekolektantom coś znacznie cenniejszego: wprowadza ich na drogę twórczego, hojnego i zaangażowanego szukania Boga oraz pełnienia Jego najświętszej woli.
"Niech szkoła Ćwiczeń duchownych będzie skutecznym środkiem przeciwko złu współczesnego człowieka, który uwikłany w ludzką zmienność żyje poza sobą zajęty zbytnio rzeczami zewnętrznymi. Niech Ćwiczenia będą kuźnią nowych ludzi, autentycznych chrześcijan, oddanych apostołów. Jest to życzenie, które zawierzam wstawiennictwu Matki Najświętszej, najpełniej oddanej kontemplacji, Mądrej Mistrzyni ćwiczeń duchownych" (Jan Paweł II).
]]> ]]> "Ja mogę wam tylko poradzić, byście przyjaźń przenosili ponad wszystkie ludzkie sprawy. Nie masz bowiem nic bardziej zgodnego z naturą, nic bardziej stosownego zarówno w szczęściu, jak i w nieszczęściu. Myślę, że przyjaźń może istnieć tylko pomiędzy ludźmi cnotliwymi. Przyjaźń, to wielka sztuka i wymaga ogromnej wprawy" (Marcus T. Cicero).]]> Synu człowieczy, (...) zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów! Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem. Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód (Ez 3, 3). Jest to zapis sesji prowadzonej w Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnym "Arka" w Gródku nad Dunajcem. Józef Augustyn SJ proponuje w niej medytację kilku kluczowych tekstów biblijnych mówiących o słuchaniu słowa Bożego. Pozwalają nam one odkrywać głębię i piękno słowa Pana.]]>